من آذر هستم.
سال‌هاست با آدم‌هایی کار می‌کنم که «می‌خوان تغییر بدن»، نه فقط حرفش رو بزنن.

مسیر من از آموزش‌های سطحی شروع نشد؛
از سؤال شروع شد.
سؤال‌هایی شبیه همون‌هایی که سقراط می‌پرسید:
چرا فکر می‌کنی این تنها راهه؟
از کجا مطمئنی باورت واقعیته؟

من به کوچینگ به‌عنوان یک مهارت لوکس نگاه نمی‌کنم؛
کوچینگ برای من یک مسئولیت انسانیه.
مسئولیت کمک به آدم‌هایی که قراره خودشون، زندگی دیگران رو تغییر بدن.

تمرکزم همیشه روی «پرورش کوچ» بوده، نه صرفاً آموزش تکنیک.
کوچی که فقط ابزار بلده، دوام نمیاره؛
اما کوچی که ذهن، هیجان، باور، رفتار و اخلاق حرفه‌ای رو می‌شناسه، اثرگذار می‌مونه.

سقراط نتیجه همین نگاهه:
جایی برای رشد عمیق، فکر کردن، و ساختن کوچ‌هایی که فرق دارن.